و نميخوانند [ و خشنودى نميجويند ] ، إِلَّا شَيْطاناً مَرِيداً ( 117 ) مگر از ديو شوخ . لَعَنَهُ اللَّهُ كه خداى بر وى لعنت كرد [ و وى را راند ] ، وَ قالَ و گفت آن ديو رانده : لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ لا بد از رهيگان تو خويشتن را گيرم ، نَصِيباً مَفْرُوضاً ( 118 ) بهره‌اى باز بريده . وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ و گم كنم ايشان را از راه ، وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ و امل دراز نمايم ايشان را ، وَ لَآمُرَنَّهُمْ و فرمايم ايشان را ، فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ تا گوشهاى چهارپايان برند ، وَ لَآمُرَنَّهُمْ و فرمايم ايشان را ، فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ تا بگردانند آفريدهء خداى را [ از آن آفرينش كه خداى آفريد ] ، وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ و هر كه ديو را گيرد ، وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ پسنديده و بايسته و يار ، فرود از اللَّه ، فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً ( 119 ) زيانكار گشت او زيانكارى آشكارا . يَعِدُهُمْ ايشان را وعدهء دروغ دهد ، وَ يُمَنِّيهِمْ و آرزوى ناپسند در ايشان افكند [ و امل دراز نمايد ] ، وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ و وعده ندهد ايشان را ديو ، إِلَّا غُرُوراً ( 120 ) مگر فريب . أُولئِكَ ايشان آنانند ، مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كه مأواى ايشان دوزخست ، وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً ( 121 ) و نيابند از ايشان هرگز دور شدنگاهى . وَ الَّذِينَ آمَنُوا و ايشان كه بگرويدند ، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و نيكيها كردند ، سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ در آريم ايشان را در بهشتهايى ، تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كه ميرود زير درختان آن جويهاى روان ، خالِدِينَ فِيها أَبَداً جاويدان در آن هميشه‌اى ، وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وعده‌ايست از خداى راست ، وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا ( 122 ) و كيست از اللَّه راستگوىتر ؟